اگرچه بهار ازنگاهت پُره

جهان باتو زیباتره عشقِ من...

به فکرِ شبای پراز برف باش

زمستون ویادت نره عشق من...

نامت را به من بگو...

دستت را به من بده...

حرفت را به من بگو..

قلبت را به من بده...

دریافته ام من ریشه های تورا......

اینگونه که مرا صدا میزنی

درخت پیر حیاط راهم صدا کن

شکوفه میدهد!

میدانم...

با تبسم های گــــــــــــرمت روز من آغاز شد.....

صبح آمد خنــــــــــده ات جاری ســـت...

لبخنـــــــــــدت بخیــــــــــر...

عشق من!

بارها بانفسهایم

به نقطه نقطه تنت گفته ام

دوست داشتنِ تو گفتنی نیست...!

تماشایی ستــــــــــ

دستهایم شاهدند...!

کنارمن عالمی خوابیده

که همه ی دنیا ازآن بی خبرند...

یک بغل "تـــــو"

صبح بخیر را من این بار

باعشق می بلعم.....

چه خوب

که میان اینهمه

دلتنگی و

دل آشوبی

توهستی...

که هنوز

خوب میخندی....

تنها که میشومزنی مدفون درمنزیر لبترانه میخواند شعر میدوزدوبرای خاطراتش قصه میبافدزنی ناشناسکه دست از سر خراب تنهایی ام برنمیدارد...ادامه مطلب

حالِ بیدار شدن نیست...

باخیالِ تو باید خوابید

رویا دید

صبح ارزانیِ مردم

دل من خواب تورامیخواهد

به تکلـــــــم..

به خمــــوشی

به تبســــــــــم...


به نگــــــــــــــاه....

میتوان بُرد به هرشیوه دل آسان از من....

راهِ دل عُشـــــــــاق زد آن چشمِ خمــــــــاری....

پیداست از این شیوه که مست است شرابت...

شمع درمکتب عشاق که شد چله نشین

سوختن را زمن آموخت

به پروانه قسم....

تو تافته ی جدا بافته نیستی....!

ولی انگار خداوند

تورا

دراولین صبحِ شبی که عاشق شده بافته!

hearts;سرِ انگشتانت چقدر ماه داری

موهایم راکه میبافی

یک آسمان ستاره

درهر گره اش جامیگذاریhearts;

دلم بعد از بسی منزل به منزل

در به در گشتن...

نشان آرزویش را

سرانجام ازتو میگیرد

تومیگویی چی ام من؟ یا کجایم؟یاکدامینم؟

که نفس خویشتن گم کرده ام

نام از تومیگیرد